خیلی خنده داره واقعاً فردا میرم آبادان. هم برای کارای پایان نامه و هم برای اینکه از این فضای خونه خارج بشم، فاصله بگیرم، خیـــــــــــلی فاصله بگیرم... هفته گذشته میخواستم برم اما نشد بنا به دلایلی که یکیش اومدن دوستم به اصفهان بود... باید می موندم... میرم و با انرژی برمیگردم. حداقل برم جایی که حرفام شنیده بشه، دیده بشم. نه اینکه اینجا بمونم و لــــــــــــه بشم...

همیشه سعی کردم واسه مامان بهترین باشم. جوری باشم که دوست داره. از نظر تحصیلات، از نظر اخلاق و رفتاری و حتی از نظر ظاهری... تعداد دفعاتی که با دوستام بیرون رفتم انگشت شماره. همیشه سعی کردم به جای اینکه با دوستام برم و چرت پرت بگم و بشنوم، با مامانم باشم. برم بیرون خرید کنم، بگردم، بخندم. حتی برای یه بانک رفتن باهاش میرم. چون تنهاست، خیلی تنها. خواهر بزرگه که سر خونه زندگیشه، خواهر کوچیکه هم دانشگاست یه جای دیگه، این برادر ما هم که پی کار خودشه و البته نمیشه با یه پسر رفت بیرون و خرید خونه و این چیزا... فقط منم که همیشه کنارشم. از همه چیز گذشتم که فقط کنارش با

فیلم Florence Foster Jenkins یکی از زیباترین فیلماییه که دیدم.

همونطور گاهی میشه با فیلم خندید در همون حال دقیقاً در همون لحظه میشه ناراحت شد، بستگی به دید آدم داره.

این فیلم به نظرم میتونه انگیزه خیلی خوبی باشه واسمون. واسه مایی که میخوایم به آرزوهای محالمون برسیم...

دیدنش خالی از لطف نیست.

خصوصاً اینکه مریل استریپ هرچی در توان داشته ارائه کرده

یعنی حــــــــــــــــــــــــالم از این تفاوتا بهم میخوره...

وقتی عمیقاً بهش فکر میکنم از همه چیز متنفر میشم...

وقتی توی رفتارا دقیق میشم حس استفــــــــــــراغ بهم دست میده...

باید سرتا پای این زندگی رو گـــــُـــــــــــــــه گرفت...

سرم درحال انفجاره...

از صبح دارم مکانیک سیالات به خواهر کوچیکه یاد میدم...

پشت سرهم حرف زدن و توضیح دادن. خستم کرد.

خیلی هم یادم نبود، به مخم فشار آوردم تا یادم اومد.

خدا رو شکر از شر این درسای سخت خلاص شدم.

مکانیک سیالات واقعاً خیلی گستردست...

اون روزایی که دوستای دوران راهنمایی رو دوباره پیدا کردم واقعاً برای خودم تاسف خوردم. توی کلاس جزء بچه های درس خون و زرنگ بودم. نمره های ریاضی همیشه جزء بالاترین ها بود. به خاطر همین معلممون چندتا از بچه ها رو به من میسپرد تا بهشون ریاضی یاد بدم. همیشه مورد تشویق معلما بودم، آفرین سروناز، معلومه که یه رشته خیلی خوبی قبول میشی... مشخصه موفق میشی... الان همونایی که من بهشون درس میدادم و اونا دلشون میخواست مثل من نمره هاشون بالا باشه، خیــــــــــــلی موفق هستن... یکیشون نقاش شده، حدود شش هفت ماه پیش نمایشگاه داشت، و الان به فکر کارای جدید و نمایشگاه جدیده...

چندیــــــــــــــن سال پیش زمانی که بیخوابی رو با دیدن فیلمای ماهواره سپری میکردم، اون زمان فیلما کیفیت آنچنان بالایی نداشتن که، اچ دی کجا بوده بابا... شاید شش سال پش بود. توی یکی از همین شبکه ها یه فیلم دیدم که خیـلی نظرمو جلب کرد. به صورت اتفاقی یاد اون فیلم افتادم. همیشه دلم میخواست ببینمش. ولی اونموقع اینترنتی درکار نبود... الان هر چیزی که بخوایم در دسترسه. باید بشینم دوباره فیلم ژاندارکو بببینم. خیلی قشنگ بود.

به ازای هر انسان 140 هزار مورچه وجود دارد!!!!

داداشم که زیاد به کثیفی اهمیت نمیده، دیروز که لپ تاپ جلوم بود و نشسته بودم جلوی تلویزیون، اومده بهم میگه سروناز؟! روی لپ تاپت پر از خاک شده یکم تمیزش کن، چطوری روت میشه اینو میبری پیش استادت

واقعاً زنها احمق و کودن هستن...

با کمال تأسف باید اعتراف کنم.

چون خودشون هستن که وجود و حق و حقوق خودشونو زیر سؤال میبرن...

وقتی یه زن خودشو به عنوان یک آدم کامل قبول نداره، واقعاً جای بحثی نیست!!!

خاک بر سر احمقتون کنن. بمونید توی این آشغال و کثافتی که هستین

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم...

بعضی از آهنگایی که داریوش عزیز دل خونده، بیــــــــش از حد دلنشینه، بیــــــش از حد...

یکی میشه قاری قرآن، یکی میشه هایده، معین، داریوش و...

خوانندههای لسآنجلسی وطن فروش، فاسد و فاسق؟!....

کدوم آدمو از دین و خدا و قرآن دور میکنه؟!

امروز موفق شدم بازپخش برنامه صدای امریکا رو ببینم. واقعاً هیچ حرفی ندارم...

خیلی مسخرست، زندگی رو میگم... خودتو به آب و آتیش میزنی تا یه چیزی رو بدست بیاری، و توی همین راه به خاطر هدفت چشمتو رو خیلی چیزا میبندی... اما در انتها، نمیشه!... و اینجاست که معلق می مونی! نه تنها به هدفت نرسیدی، بلکه خیلی چیزا رو هم از دست دادی... برای یک لحظه چنان سقوط میکنی که تا عمــــــــر داری فراموش نمیکنی. کی گفته عمر کوتاهه؟! شاید این حرف کسایی باشه که همه چیز زندگیشون رو به راهه... اما اونی که از همه چیز بریده و میدونه خوشبختیشو از دست داده، نظر متفاوتی داره. برای اون یک روز خودش یه عمره.. واقعاً، از اعماق وجود دلم عشق میخواد... روز تاسوعا بعد از مدتــ

منو تو فصل دوم سریال پولدارک رو دوبله کرده.

اما علاقه ای به دیدن پولدارک دوبله ندارم. باید صدای خود بازیگرا رو بشنوم، باید احساسی که توی صدای بازیگراس بهم منتقل بشه.

البته میدونستم که چند وقتی هست فصل دومش شروع شده، اما منتظرم چند قسمت با هم ببینم که حسابی بچسبه

+ ملت هنوز دست برنداشتن از گفتن: وبلاگ خوبی داری

چقدر این فیلم world war Z سال 2013 مزخرفه... اصلاً خوشم نیومد. قبلش هم داشتم فیلم Evil dead 2013 رو نگاه میکردم، اونجوری که باید ترسناک باشه، نبود به نظرم. داستانش خیلی تکراری بود، مثل همه فیلمای ترسناکی که ساخته میشه. چند نفر توی کلبه وسط جنگل درگیر ماجرا میشن. سوژه تکراری بود... فیلم ترسناک باید نـــــــــاب باشه، جوری که آدم از ترس یادش بره آب دهنشو قورت بده بعضی از فیلما هم هستن که به طرز بدی آدم میکشن، تیکه تیکه کردن آدما رو خیلی واضح به تصویر میکشن به نظرم ژانر ترسناک نیستن اینا. مشمئز کننده هستن.

شبکه اپرا فیلم Hercules داره پخش میکنه. با بازی راک عزیز و دوست داشتنی من یا همون دواین جانسون. ولی علاقه ای به دیدنش ندارم بعضی از آهنگای علی زندوکیلی بدجور به دل میشینه... دانشگاه رو خیلی دوست دارم. کاش میشد دوباره بشینم سرکلاس. دلم لــــــــــــک زده واسه جزوه نوشتن، واسه امتحان دادن، واسه درس خوندن، واسه درس نخوندن. حتی اعصاب خوردی بعد از خراب کردن امتحان... چقدر الکی و بدون رسیدن به هدف داره روزام میگذره!!! از صبح که بیدار شدم سرم گیج میره. خیلی دارم اذیت میشم. نمیدونم چرااز دیروز سرعت اینترنتم داغون شده!معلوم نیست دوباره شاتل چه برنامه ای داره پیاده م

به جایی رسیدم که نشستم پای PMC. یه آهنگ از Valy اهل کجایه؟ خیلی با وفایه... اه اه چقدر بدم میاد از پسرایی که تیشرت میپوشن یقه شون تا وسط سینه شون بازه... خیلی چندشه. دقیقاً در همون حد چندش آور که کفش بدون جوراب میپوشن اگه برنامم درست بشه همین روزا میرم آبادان. باید زود سفره کارو جمع کنم